3 lata wspomnień ukrytych w listach

Pożegnania są trudne!!! Dziś było inaczej, nie mogliśmy się przytulić, byliśmy w maskach i uczniowie wchodzili pojedynczo, ale mimo wszystko oczy zdradzały nasze emocje!!! Były w nich łzy, tęsknota, smutek i radość, że przecież świat się nie kończy, że przecież jeśli tylko chcemy, to będziemy mogli się widzieć, rozmawiać online lub realizować w przyszłych latach jakiś wspólny projekt, bo tak jak wspomniałam moim uczniom-  ja zawsze będę w budynku B czekać z otwartymi ramionami na nich :-)
Jestem dumna z moich uczniów, to są bardzo wrażliwi, młodzi ludzie i przez te 3 lata chciałam, aby nauczyli się postrzegać obiektywnie świat, aby byli  świadomi zagrożeń oraz reagowali na krzywdę ludzką. Nasze projekty: Przyjaciele Kidongo, Robots also have sth to say, Maszyny ratujące świat dotykały globalnych problemów.
W podziękowaniu za te 3 lata wspólnej przygody dostałam od moich podopiecznych i od ich rodziców przepiękne listy.

I tak jak jedna z mam napisała: Uwrażliwiła Pani nasze dzieci na drugiego człowieka i otaczający je świat. Oby te nasiona, które w nich Pani zasiała, przyniosły w przyszłości plony obfite.

Wierzę, że tak będzie!!! Trzymam mocno kciuki za tych młodych, wspaniałych ludzi!!!